1. Gecede Yazmak

Kaç gündür bir şeyler yazacağım diyordum. Ama bir türlü masa başına geçip de düşündüklerimi yazamıyordum. Karmaşık düşünceleri temizleyip, basitleştirip, düzenleyip, kağıda dökemiyordum nedense. Aslında neyi dökeceksin diye de sormuyor değildim kendi kendime.

Vanuatu’daki zamlardan mı yazacaksın? Maldivlerdeki kumsal sorunlarından mı? Yoksa Falkland adalarındaki İngiliz askerlerinin burunlarında tüten Londra hasretinden mi?  

Ciddi yazsan olmayacak, yanlış anlayacaklar ve yanlış anlaşılıp ayakları yerden kesilen niceleri gibi bir akıbetle karşı-karşıya kalacaksın. Ciddiyetsizlik de bizim işimiz değil. O yüzden 'yazmamak en iyisi' deyip kapatmak istiyorsun. İstiyorsun ama o da olmuyor.

Sonra dedim en iyisi şöyle yapayım. Her gece bir şeylerden biraz yazayım. Daha doğrusu birçoğu zamanında söylenmiş, yazılmış sözleri, cümleleri, hikâyeleri paylaşayım sizlerle. Tıpkı Şehrazad’ın ölümden kurtulmak için 1001 gece ‘arkası yarın’ masalları anlattığı gibi.

Ben kaç gece devam ederim bilemiyorum ama. Bir yerden başlayayım sonrasına sonra bakarız.

1. Gece

Sherlock’u duymayanınız yoktur herhalde. Duymayanlar da benden duysunlar. Sherlock Holmes, İngiliz yazar Arthur Conan Doyle tarafından oluşturulan hayali dedektif kahraman. Hikaye, film ve dizilerden tanıdığımız bu kahramanın fıkraları da meşhur.

Bir gün Sherlock Holmes ve arkadaşı Dr. Watson kamp yaparlar. Güzelce yedikten sonra uykuya dalarlar. Birkaç saat sonra Holmes uyanır ve arkadaşına seslenir.
- Watson, yukarıya bak ve bana ne gördüğünü söyle.
Watson, “Milyonlarca yıldız görüyorum.” der
Holmes sorar:
- Bu sana neyi gösteriyor?
Watson bir an düşünür ve yanıtlar:
- Astronomik olarak milyonlarca galaksinin ve dolayısıyla milyarlarca gezegenin varlığını görüyorum. Yıldızların konumuna bakarak saatin 3’ü çeyrek geçtiğini çıkarıyorum. Teolojik olarak tanrının kudretini ve kendi acizliğimizi görüyorum. Meteorolojik açıdan da bugün havanın çok güzel olacağını tahmin ediyorum. Neden sordun? Sana ne gösteriyor?
Holmes dayanamayıp der:
- Çadırımızı çalmışlar, Watson, çadırımızı!

Her kes bu fıkrayı kendisine göre yorumlayabilir.
Ama genel olarak denen şu:
'Bazen gereksiz bilgilere ve detaylara girerek, asıl meseleyi gözden kaçırabilir insan.'

Hep gerekeni, asıl meseleyi görmeniz dileğiyle ...


(S. Berk)